Recent Changes

Sunday, November 29

  1. page Ιστορική αναδρομή edited ... Αρχαία Ελλάδα Ο πρώτος τρόπος επικοινωνίας ήταν με πεζούς ή έφιππους δρομείς. Ο Φειδιππίδης ε…
    ...
    Αρχαία Ελλάδα
    Ο πρώτος τρόπος επικοινωνίας ήταν με πεζούς ή έφιππους δρομείς. Ο Φειδιππίδης είναι ο γνωστότερος αγγελιοφόρος. Είναι αυτός που μετέφερε από τον Μαραθώνα στην Αθήνα το μήνυμα της νίκης των Ελλήνων κατά των Περσών. Ένας άλλος τρόπος επικοινωνίας ήταν οι φρυκτωρίες (= η φροντίδα των πυρσών). Δημιουργήθηκε από την ανάγκη για την γρηγορότερη μεταφορά των μηνυμάτων. Τα μηνύματα μεταφέρονταν με τη φωτιά. Με αυτόν τον τρόπο, μεταφέρθηκε το μήνυμα της νίκης των Ελλήνων στην Τροία. Ο υδραυλικός τηλέγραφος είναι ένα άλλο μέσο επικοινωνίας στην Αρχαία Ελλάδα. Ο υδραυλικός τηλέγραφος ήταν εφεύρεση του Αινεία. Ο Αινείας τον ανακάλυψε το 330 π.X.. Επίσης ο τηλέγραφος του Πολύβιου ήταν ένα σύστημα σηματοδότησης. Η μετάδοση των μηνυμάτων γινόταν με πυρσούς. Επίσης οι αντανακλαστήρες ήταν ένα περίφημο μέσο μεταφοράς μηνυμάτων. Αυτός ο τρόπος επικοινωνίας χρησιμοποιούνταν στο φάρο της Αλεξάνδρειας. Επιπλέον, ο ακουστικός τηλέγραφος ανακαλύφθηκε από τους Αρχαίους Έλληνες. Χρησιμοποιήθηκε από τον Μέγα Αλέξανδρο κυρίως.
    Άλλοι Λαοί
    Οι
    ΛαοίΟι Κινέζοι, οι
    Κίνα
    Μέσα στο περιβόητο Σινικό Τείχος υπάρχουν μεταλλικοί σωλήνες. Φωνάζοντας μέσα σε αυτούς η φωνή φτάνει από το ένα φυλάκιο στο άλλο. Έτσι, μεταδίδονταν τα μηνύματα κατά μήκος του τείχους.
    Φυλές της Αμερικής
    Οι
    ΑμερικήςΟι Ινδιάνοι της
    ...
    4 χιλιομέτρων.
    Βυζάντιο
    Οι

    ΒυζάντιοΟι
    Βυζαντινοί είχαν
    Μεσαίωνας
    Καμιά σημαντική αλλαγή δεν έγινε από την αρχαιότητα μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση το 1789. Το μόνο σύστημα τηλεπικοινωνιών που αναπτύχθηκε ήταν το τηλεσκόπιο (17ος αιώνας) το οποίο βοήθησε ώστε να γίνονται κατανοητά τα σήματα από πολύ μακρινές αποστάσεις. Οι Ολλανδοί χρησιμοποίησαν τους μύλους κολλώντας γράμματα στη φτερωτή ως σύστημα επικοινωνίας δεδομένου ότι η γεωγραφική μορφή της χώρας τους είναι επίπεδη. Ο Κόντε (1792) χρησιμοποίησε αερόστατα για να μεταδώσει μηνύματα. Το κάθε αερόστατο είχε 8 κυλίνδρους που ανεβοκατέβαιναν με χειρισμούς από το έδαφος και έτσι μπορούσε να μεταδώσει 256 διαφορετικά σήματα. Παρόμοια αερόστατα χρησιμοποιήθηκαν όταν πολιορκούνταν το Παρίσι από τους Γερμανούς το 1871.
    (view changes)

Monday, November 16

  1. page Κινητό τηλέφωνο edited ... Επιπλέον, είναι εμφανής η εξέλιξή του κινητού, αφού στις ήδη υπάρχουσες εφαρμογές, έχει προστε…
    ...
    Επιπλέον, είναι εμφανής η εξέλιξή του κινητού, αφού στις ήδη υπάρχουσες εφαρμογές, έχει προστεθεί και το " internet" το οποίο δίνει την δυνατότητα στους ανθρώπους να μπαίνουν σε χώρους κοινωνικής δικτύωσης, τα λεγόμενα "social media", τα οποία έχουν αντικαταστήσει ως ένα βαθμό τις διαπροσωπκές επαφές.Τα πιο διάσημα από αυτά είναι τα : "Facebook,twitter,flick,plaxo και youtube''. Επιπροσθέτως, με τα social media μπορείς να ανταλάξεις νέα,φωτογραφίες, δεδομένα της προσωπικής σου ζωής και να συνομιλήσεις.
    Σύμφωνα με έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, οι περισσότεροι χρήστες που αναρτούν σε αυτά τα δίκτυα πληροφορίες ή σχόλια, χρησιμοποιούν τη γλώσσα των greeklish και όχι την μητρική τους, όπως θα ήταν σωστό.
    ...
    για παράδειγμα:
    Kαλημέρα πώς είστε;
    ...
    pos iste;
    Ορθογραφικά

    Ορθογραφικά
    greeklish: kalhmera pws eiste?
    Ο

    Ο
    περισσότερος όμως
    ...
    ισχυρή τυποποίηση.
    Όπως έχει αναφερθεί και παραπάνω, οι άνθρωποι δείχνουν ιδιαίτερη προτίμηση στις διάφορες ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, με σκοπό να επικοινωνήσουν αλλά και για να ανταλλάξουν απόψεις και πληροφορίες.
    ...
    από τα πιοΓΕΙΑ ΣΑΣ!
    πιο
    βασικά πλεονεκτήματα
    (view changes)

Saturday, October 24

  1. page Χαρακτηριστικά - Γνωρίσματα του γραπτού λόγου edited ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ====== {poetry.png} == {poetry.png} Τα τελευταία χρόνια οι γλωσσολόγοι έχουν…
    ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ
    ====== {poetry.png}
    ==
    {poetry.png}
    Τα τελευταία χρόνια οι γλωσσολόγοι έχουν ασχοληθεί πολύ με την αξία του προφορικού λόγου. Πάντοτε όμως στη συνείδησή μας ο γραπτός λόγος κατείχε ξεχωριστή θέση.
    Όπως όλοι γνωρίζουμε η επικοινωνία με γραπτό λόγο είναι κατά κανόνα μια μοναχική δραστηριότητα, δηλαδή λειτουργεί σε εξατομικευμένο επίπεδο στην οποία ο δέκτης προσλαμβάνει το μήνυμα ύστερα από ένα χρονικό διάστημα. Επίσης, ο γραπτός λόγος είναι προσχεδιασμένος και γι’ αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί πιο επιμελημένος από κάθε άποψη από τον προφορικό.
    (view changes)
  2. page Χαρακτηριστικά - Γνωρίσματα του γραπτού λόγου edited ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ {poetry.png} ====== {poetry.png} == Τα τελευταία χρόνια οι γλωσσολόγοι έχουν…
    ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ
    {poetry.png} ====== {poetry.png}
    ==

    Τα τελευταία χρόνια οι γλωσσολόγοι έχουν ασχοληθεί πολύ με την αξία του προφορικού λόγου. Πάντοτε όμως στη συνείδησή μας ο γραπτός λόγος κατείχε ξεχωριστή θέση.
    Όπως όλοι γνωρίζουμε η επικοινωνία με γραπτό λόγο είναι κατά κανόνα μια μοναχική δραστηριότητα, δηλαδή λειτουργεί σε εξατομικευμένο επίπεδο στην οποία ο δέκτης προσλαμβάνει το μήνυμα ύστερα από ένα χρονικό διάστημα. Επίσης, ο γραπτός λόγος είναι προσχεδιασμένος και γι’ αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί πιο επιμελημένος από κάθε άποψη από τον προφορικό.
    (view changes)

Monday, March 2

  1. page Ιστορία της γραφής edited ... Πήλινη πλάκα Þ Πάπυρος : ... αρχαίοι έγραφαν (σύμφωνα με την ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια …
    ...
    Πήλινη πλάκα
    Þ Πάπυρος :
    ...
    αρχαίοι έγραφαν (σύμφωνα με την ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια wikipedia) ήταν ο
    Αλλά όπως οι πήλινες πλάκες και ο πάπυρος είχε σημαντικά μειονεκτήματα.
    Ναι μεν ήταν εύκολος στην μετακίνηση σε σχέση με τις πλάκες αλλά ήταν πολύ ευαίσθητος. Τα μεγάλα μήκη του έκαναν το δίπλωμα και το ξεδίπλωμα να τον φθείρουν. Ένας εχθρός του ήταν και η υγρασία αλλά και ο σκόρος-ποντίκια που προκαλούσαν φθορές. Έτσι και αυτό το υλικό αντικαταστάθηκε από την περγαμηνή.
    ...
    Περγαμηνή
    ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΑ
    Το τέλος της εποχής των παγετώνων (12η-11η χιλιετία π.Χ.) δημιούργησε ευνοϊκότερες συνθήκες για τον homo sapiens, ο πληθυσμός του οποίου γνώρισε σημαντική άνοδο. Δίπλα όμως στους πολιτισμούς των κυνηγών και τροφοσυλλεκτών που συνέχιζαν τον πατροπαράδοτο τρόπο ζωής εμφανίζονται γύρω στο 8000 π.Χ. κάποιοι άλλοι, που κέρδιζαν τα προς το ζην όχι πλέον με το κυνήγι και την συλλογή καρπών αλλά με την καλλιέργεια της γης. Χωρίς ασφαλώς να το γνωρίζουν, οι άνθρωποι αυτοί γίνονται οι εισηγητές της μεγαλύτερης επανάστασης στην ανθρώπινη ιστορία: της νεολιθικής επανάστασης. Με επίκεντρο τις εύφορες πεδιάδες της Μέσης Ανατολής ο νέος τρόπος παραγωγής επιβάλλεται στις περισσότερες περιοχές του κόσμου και επηρεάζει όχι μόνο τον τρόπο ζωής αλλά και την κοινωνική οργάνωση των γεωργών, που εγκαταλείπουν τον πλανήτη βίο των νομάδων και εγκαθίστανται μόνιμα σε οικισμούς κοντά στα χωράφια τους. Οι κοινωνικές συνθήκες αλλάζουν. Εμφανίζεται η ιδιοκτησία, ο καταμερισμός της εργασίας, οι κοινωνικές τάξεις (γεωργοί - τεχνίτες - ιερατείο - βασιλιάς). Επακόλουθο όλων αυτών είναι η παγίωση μιας αυστηρής κοινωνικής ιεραρχίας, αλλά και μια πρωτοφανής τεχνολογική ανάπτυξη (τροχός, ναυσιπλοΐα, κεραμική, επεξεργασία μετάλλων κ.ά.). Η επιλογή των καλύτερων ποικιλιών για σπορά και η επέκταση των καλλιεργήσιμων εδαφών έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή πλεονάσματος, το οποίο μπορούσε ή να αποθηκευτεί για μελλοντική χρήση ή να διοχετευτεί στο εμπόριο. Η ανάγκη επομένως α) για έναν μηχανισμό που θα αναλάμβανε τη διαχείριση του πλεονάσματος· β) για ένα αξιόπιστο μέσο μέτρησης της παραγωγής και γ) για ένα αναμφισβήτητο μέσο καθορισμού, καταγραφής και επικύρωσης των όρων που ρύθμιζαν τις ανταλλαγές γινόταν πιεστική.
    Αυτούς τους σκοπούς κλήθηκαν να εξυπηρετήσουν οι πρώτες σφραγίδες (που εμφανίζονται στην Ανατολία ήδη από την 7η χιλιετία π.Χ.) και τα πρώτα συστήματα μέτρησης του Καλάτ Τζάρμο στο ιρακινό Κουρδιστάν την ίδια εποχή. Όμως οι καινοτομίες αυτές έμειναν χωρίς συνέχεια. Οι συνθήκες για την εμφάνιση της γραφής δεν είχαν ακόμα ωριμάσει. Το αποφασιστικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή πραγματοποιήθηκε στις πλούσιες και καλά οργανωμένες διοικητικά πόλεις-κράτη της Μεσοποταμίας, όπου η χρήση κυλινδρικών σφραγίδων είχε ευρύτατα διαδοθεί, ενώ γύρω στο 3500 π.Χ. είχε ήδη εξελιχθεί ένα σύστημα μέτρησης με χάραξη γραμμών πάνω στο νωπό πηλό (Σούσα).
    Η μετέπειτα ιστορία της γραφής είναι στην πραγματικότητα μια πορεία προς όλο και μεγαλύτερη απλοποίηση. Αφετηρία αποτελούν τα ιερογλυφικά συστήματα, με χιλιάδες (κινεζικό) ή εκατοντάδες χαρακτήρες (σουμεριακό, αιγυπτιακό, κρητικό ιερογλυφικό). Αργότερα εμφανίζονται διάφορα συλλαβικά συστήματα, με λιγότερους χαρακτήρες (60 μέχρι 80) που είχαν συλλαβική αξία (Γραμμική Α, αρχαία κυπριακή, ιαπωνική κ.ά.). Η απλοποίηση φτάνει στο αποκορύφωμά της με τα αλφαβητικά συστήματα, όπου κάθε γράμμα αντιστοιχούσε σε ένα «φώνημα», τη μικρότερη μονάδα (το «άτομο») του προφορικού λόγου.
    Οι Έλληνες γνώρισαν το φοινικικό αλφάβητο τον 9ο ή 8ο αι. π.Χ. Δεν άργησαν να το χρησιμοποιήσουν. Για να το προσαρμόσουν όμως καλύτερα στη γλώσσα τους, έπρεπε να προσθέσουν τα φωνήεντα που του έλειπαν. Δημιουργήθηκε έτσι το ελληνικό αλφάβητο, που αργότερα μεταλαμπαδεύτηκε σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
    Η γραφή ξεκίνησε ως όργανο εξουσίας και ελέγχου ή για να θυμηθούμε τα λόγια του κορυφαίου ανθρωπολόγου Claude Levi - Strauss: «...είτε πρόκειται για τον έλεγχο υλικών αγαθών είτε ανθρώπινων υπάρξεων, η γραφή είναι εκδήλωση δύναμης ορισμένων ανθρώπων πάνω σε άλλους ανθρώπους και σε πλούτη.» Καταλαβαίνουμε γιατί οι επαναστάτες και οι φιλόσοφοι την αντιμετώπιζαν συχνά με ανοιχτή αντιπάθεια ή στην καλύτερη περίπτωση με δυσπιστία.
    Πότε όμως η γραφή έπαψε να αποτελεί μέσο εκμετάλλευσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο; Αρχικά όταν άρχισε να χρησιμοποιείται για να «επικοινωνήσει» τα μεγάλα δημιουργήματα του πολιτισμού (φιλοσοφία, λογοτεχνία, επιστήμη) και στη συνέχεια όταν έγινε κτήμα όλων. Δηλαδή, για τον δυτικό κόσμο, μόλις στα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Στην εξέλιξη αυτή καθοριστική υπήρξε η συμβολή της τυπογραφίας, της μεγαλύτερης επανάστασης στην επικοινωνία μετά την γραφή και πριν το διαδίκτυο (Internet). Η εφεύρεση του Γουτεμβέργιου απελευθέρωσε την γραφή από το «σκοτεινό» παρελθόν της και την έθεσε στη διάθεση ολόκληρης της ανθρωπότητας και του πολιτισμού της.

    Το χαρτί
    Το χαρτί εφευρέθηκε στην Κίνα τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες. Μια αρχαία παράδοση, με την οποία σε γενικές γραμμές συμφωνεί και η νεότερη αρχαιολογική έρευνα, χρονολογεί την ανακάλυψή του το 105 μΧ. και την αποδίδει στον αξιωματούχο Τσάι Λουν. Η τέχνη της κατασκευής του χαρτιού παρέμενε άγνωστη για τον υπόλοιπο κόσμο μέχρι τα μέσα του 8ου αι. Την εποχή αυτή (751 μ.) δύο κινέζοι χαρτοποιοί πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τους Άραβες στον πόλεμο για την κατάκτηση του Τουρκεστάν και το μεγάλο μυστικό διέρρευσε. Σχεδόν αμέσως ιδρύθηκε η πρώτη αραβική χαρτοποιία στη Σαμαρκάνδη. Σύντομα ακολούθησαν και άλλες στο Χαλέπι, τη Δαμασκό, τη Βαμβύκη (απ΄ όπου και το όνομα «βαμβύκινος» ή «βομβύκινος κώδιξ», με το οποίο ήταν γνωστό το βιβλίο που ήταν γραμμένο σε χαρτί στο Βυζάντιο) και διάφορες πόλεις της Μέσης Ανατολής.
    Η σπανιότητα της περγαμηνής, που ανέβαζε πολύ την τιμή της, και η διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση για γραφική ύλη κατέστησαν το χαρτί ένα περιζήτητο προϊόν, που οι Άραβες έμποροι εξήγαγαν σε διάφορες περιοχές του χριστιανικού κόσμου. Παλαιογραφικές έρευνες χρονολογούν την εισαγωγή του χαρτιού στο Βυζάντιο στα τέλη του 8ου ή τις αρχές του 9ου αι. Την ίδια περίπου εποχή εμφανίζεται και στη Δύση. Στα μέσα του 13ου αι. κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες χαρτοποιίες στην Ιταλία. Η σημαντικότερη από αυτές εδρεύει στην πόλη του Φαμπριάνο, που εξελίσσεται στο μεγαλύτερο κέντρο παραγωγής και εμπορίας χαρτιού. Στα τέλη του 15ου αι. σχεδόν κάθε περιφέρεια της γηραιάς ηπείρου έχει αποκτήσει το δικό της χαρτόμυλο. Η επανάσταση του χαρτιού ολοκληρώνεται και ο ευρωπαϊκός κόσμος έχει στη διάθεσή του ένα σχετικά φτηνό, αρκετά ανθεκτικό και ανεξάντλητο μέσο γραφής. Ο δρόμος για την τυπογραφία είναι πλέον ανοιχτός.
    Το χαρτί κατασκευαζόταν από διάφορες πρώτες ύλες φυτικής προέλευσης, κυρίως από λιναρένια κουρέλια και ίνες από κάνναβη και βαμβάκι. Για να μετατραπούν όμως τα στερεά αυτά υλικά σε χαρτί έπρεπε πρώτα να πολτοποιηθούν. Η διαδικασία της πολτοποίησης άρχιζε με το μούλιασμα των κουρελιών σε δεξαμενές με ζεστό νερό. Σφυριά και κόπανοι που κινούνταν με την ενέργεια ενός νερόμυλου χτυπούσαν με δύναμη τον πολτό, διαλύοντας τις ίνες των υφασμάτων. Παράλληλα ο πολτός ανακατευόταν με άμυλο για να αποκτήσει συνοχή και λευκαινόταν με κιμωλία. Κατόπιν αδειαζόταν σε μια μεγάλη λεκάνη. Σ΄ αυτή βουτούσαν ένα ξύλινο τελάρο με βάση από λεπτά οριζόντια και κάθετα ορειχάλκινα σύρματα (σαν τετράγωνο αραιό κόσκινο), όπου μετά το στράγγισμα του νερού έμενε ένα πυκνό και λεπτό στρώμα χαρτοπολτού. Ο τεχνίτης έβγαζε το νωπό φύλλο του χαρτιού από το τελάρο και το άφηνε σε μια ειδική τσόχα να στεγνώσει. Μόλις ετοιμάζονταν εκατό περίπου φύλλα, ένας εργάτης τα μετέφερε στη χαρτόπρεσα, όπου τα πίεζαν για να φύγει το νερό. Στη συνέχεια τα άπλωναν σε σχοινιά να στεγνώσουν. Η επεξεργασία ολοκληρωνόταν με το κολλάρισμα. Σκοπός της εργασίας αυτής ήταν να περιορίσει την απορροφητικότητα του χαρτιού. Στη Δύση γινόταν αποκλειστικά με ζελατίνη (ζωική κόλλα), ενώ στην Ανατολή με αμυλόκολλα (φυτική κόλλα).

    Βιβλίο από χαρτί
    Σίγουρα όλοι ξέρουν τι είναι Βιβλίο. Όλοι το έχουν κρατήσει στα χέρια τους. Όλοι έχουνε διαβάσει κάποια βιβλία. Σχεδόν όλοι τα έχουν αγαπήσει και μερικοί δεν μπορούν να φανταστούν τη ζωή τους χωρίς αυτά.
    Ορισμός: Το βιβλίο είναι σύνολο από ομοιόμορφα φύλλα χαρτί, τυπωμένα ή χειρόγραφα, δεμένα σε τόμο.
    Το όνομα προήλθε από τη λέξη «βύβλος» που στα αρχαία σήμαινε πάπυρος, δηλ. το φυτό από τη φλούδα του οποίου έβγαζαν φύλλα για γραφή. Τότε, το σχήμα των βιβλίων ήταν κυλινδρικό, γι’ αυτό και το βιβλίο λεγόταν και «κύλινδρος», «ειλητάριον» ή «ειλητόν».
    Αργότερα χρησιμοποιήθηκε για χαρτί η περγαμηνή (δέρμα κατεργασμένο) που το όνομά της οφείλεται στην Πέργαμο της οποίας ο Βασιλιάς Ευμένης το είχε πρώτος χρησιμοποιήσει. Από τότε τα βιβλία γίνονταν με φύλλα όπως τα σημερινά.
    Η ιστορία του βιβλίου αρχίζει με την ιστορία της γραφής. Από την αρχαία εποχή ο άνθρωπος προσπάθησε να αποτυπώσει τις γνώσεις του κάπου, για να διαβαστούν και από τους μεταγενέστερους. Έτσι λοιπόν, άρχισε να χαράζει σχήματα και γράμματα επάνω σε πέτρες.
    Οι Ασσύριοι και οι Βαβυλώνιοι χάραζαν, με μυτερό εργαλείο, πάνω σε ψημένες πήλινες πλάκες. Οι Αιγύπτιοι έγραφαν σε φύλλα πάπυρου. Οι αρχαίοι Έλληνες σε ξύλινες πλάκες, που άλειφαν με κερί. Στην Πέργαμο ο βασιλιάς της Ευμένης χρησιμοποίησε, το 2ο αιώνα π. Χ. αιώνα, κατεργασμένα δέρματα ζώων, που πήραν το όνομα «περγαμηνές».
    Η πρόοδος όμως του βιβλίου άρχισε από το 1200 μ.Χ , όταν ανακαλύφτηκε το χαρτί, και πιο πολύ από το 1450, που ο Γουτεμβέργιος ανακάλυψε την τυπογραφία. Το πρώτο βιβλίο, που τυπώθηκε με κινητά στοιχεία, ήταν η Αγία γραφή, στα 1456.
    Το πρώτο ελληνικό βιβλίο στον κόσμο (1476) ήταν η «Γραμματική» του Κ. Λάσκαρη. Το πρωτότυπο βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη.
    Ως τότε τα βιβλία ήταν όλα χειρόγραφα, πανάκριβα και η μόρφωση προνόμιο των πλουσίων. Τώρα, το βιβλίο γίνεται φθηνότερο και προσιτότερο σε όλους. Τα πρώτα βιβλία που τυπώθηκαν ήταν αντιγραφή των παλιών χειρόγραφων. Ήταν η πραγμάτωση της επιθυμίας του ανθρώπου να διατηρήσει τα προϊόντα του αρχαίου ελληνικού, ρωμαϊκού και χριστιανικού πνεύματος.
    Η αξία του βιβλίου
    Η μορφωτική αξία του βιβλίου είναι τεράστια, γιατί μόνο μετά τη διάδοσή του οι επιστήμες έγιναν κτήμα των πολλών. Όλοι οι μεγάλοι άντρες ήταν και μεγάλοι μελετητές, γι’ αυτό ο θαυμασμός τους για την αξία των βιβλίων ήταν απέραντος. Ο σοφός Κικέρωνας είπε: «Τα βιβλία είναι η τροφή της νεότητας, η χαρά των γηρατειών, στόλισμα στο σπίτι, καταφύγιο στο χειμώνα, στη θλίψη και στη μοναξιά». Ο λόρδος Βύρωνας, είπε: «Μια σταγόνα μελάνης που πέφτει σαν δροσιά πάνω σε μια σκέψη, μεταβάλλει τον εσωτερικό κόσμο χιλιάδων ανθρώπων». Ο Λούμποκ, παρατηρεί: «Χάρισε σε κάποιον την αγάπη για το διάβασμα, δώσε του τα μέσα να διαβάζει και θα τον κάνεις ευτυχισμένο». Είναι τόσο η ηθική επίδραση που μπορεί να ασκήσει ένα βιβλίο πάνω στον αναγνώστη, ώστε, όπως παρατηρεί ο Έμερσον, «πολλές φορές η μελέτη ενός βιβλίου δημιούργησε το μέλλον ενός ανθρώπου». Γιατί «η μελέτη καλών βιβλίων είναι σαν τη συνομιλία με τα τελειότερα πνεύματα της εποχής»
    Σήμερα το βιβλίο θεωρείται είδος πρώτης ανάγκης. Όλοι οι άνθρωποι, ανεξάρτητα από το φύλο και την ηλικία, στο βιβλίο σκύβουν να μορφωθούν και να ψυχαγωγηθούν. Ο Καρλάιλ, ένας Άγγλος φιλόσοφος, έλεγε πως το αληθινό πανεπιστήμιο της εποχής μας είναι μια συλλογή από καλά βιβλία. Το καλό βιβλίο δίνει φτερά στη φαντασία, πλουτίζει τις γνώσεις και προσφέρει στον άνθρωπο τα απαραίτητα εφόδια να ανταποκριθεί στις πολλές απαιτήσεις της σημερινής ζωής.
    Το βιβλίο σε αντίθεση με τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης.
    Στο θέμα αυτό μπορεί να ερωτηθεί κάποιος αν τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης συμβάλλουν στην διάδοση του βιβλίου ή οδηγούν στον παραγκωνισμό του.
    Πράγματι παρά την ομολογουμένως ανεκτίμητη προσφορά του το βιβλίο δεν έχει στην εποχή μας την ανάλογη (αναμενόμενη) ανταπόκριση στο κοινό η εικόνα ενός μοναχικού ανθρώπου που συντροφεύεται από την ανάγνωση ενός βιβλίου γίνεται ολοένα και πιο σπάνια, έτσι ο αριθμός των αναγνωστών μειώνεται και η αγορά του βιβλίου διέρχεται κρίση.
    Οι λόγοι που παραγκωνίζεται όχι μόνο το βιβλίο αλλά γενικότερα το έντυπο (εφημερίδες, περιοδικά) είναι ότι ο σύγχρονος άνθρωπος δεν είναι τόσο αναγνώστης όσο θεατής. Προτιμά να παρακολουθεί τηλεοπτικές εκπομπές παρά να διαβάζει βιβλία. Αιτία της προτίμησης αυτής είναι τα «πλεονεκτήματα» που διαθέτει η τηλεόραση σε σχέση με το βιβλίο. Η τηλεόραση προσφέρει άμεση ενημέρωση, σε αντίθεση με το έντυπο, το οποίο καταγράφει και σχολιάζει την επικαιρότητα με βραδύτητα. Η παρακολούθηση τηλεοπτικών εκπομπών είναι πολύ πιο εύκολη και άνετη σε σχέση με τη μελέτη βιβλίων, η οποία απαιτεί διανοητική προσπάθεια και προϋποθέτει πνευματική καλλιέργεια. Για όλους αυτούς τους λόγους ο σύγχρονος άνθρωπος στρέφε3ι το βλέμμα και το ενδιαφέρον του προς τη τηλεόραση παραβλέποντας ολοένα και περισσότερο το βιβλίο.
    Επιπλέον, οι επιδιώξεις του σύγχρονου ανθρώπου δεν αποσπούν μόνο το ενδιαφέρον αλλά περιορίζουν και το χρόνο που θα μπορούσε να διαθέσει στην ανάγνωση και τη μελέτη βιβλίων. Εργάζεται πολλές ώρες τη μέρα για na μπορεί να ικανοποιήσει τις πραγματικές του ανάγκες. Έτσι πού καιρός για διάβασμα;
    Αλλά και αν ακόμα έχει στη διάθεσή του ελεύθερο χρόνο, προτιμά να τον διαθέσει σε άλλου είδους διασκεδάσεις, όχι βέβαια πάντα πιο ευχάριστες και ωφέλιμες από την ανάγνωση ενός βιβλίου. Τα τυχερά παιχνίδια, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, η διασκέδαση σε νυχτερινά κέντρα μουσικής, τα ψώνια και, στην καλύτερη περίπτωση οι εκδρομές, ο κινηματογράφος που προσελκύουν το ενδιαφέρον του σύγχρονου ανθρώπου και τον συγκινούν περισσότερο απ’ ό,τι το βιβλίο.
    Λειτουργίες που παραδοσιακά επιτελούσε το βιβλίο σήμερα τις πιο πολλές φορές και για τους περισσότερους ανθρώπους τις έχει αναλάβει η τηλεόραση. Ο σύγχρονος άνθρωπος ενημερώνεται αι ως ένα βαθμό μορφώνεται από την τηλεόραση. Ψυχαγωγείται απ’ αυτήν και συνήθως την έχει συντροφιά τις ελεύθερες ώρες του. Για πολλούς αιώνες το βιβλίο, το έντυπο γενικότερα, υπήρξε κύριο μέσο ενημέρωσης, ψυχαγωγίας και μόρφωσης. Υπήρξε μέσο γνωριμίας του ανθρώπου με τον πολιτισμό, καθώς και μέσο επικοινωνίας με τα υψηλά διανοήματα του ανθρώπινου λόγου. Στην εποχή μας όμως αυτά τα προσφέρει (ή νομίζουν πολλοί άνθρωποι ότι τα προσφέρει) η τηλεόραση, εκμεταλλευόμενη τα πλεονεκτήματα της. Καλύπτει την επικαιρότητα, επειδή μπορεί να αναμεταδίδει άμεσα γεγονότα που γίνονται σε διάφορα σημεία της γης.
    «Δυστυχώς» το ιντερνέτ ανανεώνεται συνεχώς καινούριες πληροφορίες προστίθενται ενώ παλαιότερες αναδιαρθρώνονται. Σε αντίθεση με το βιβλίο το οποίο δεν μπορεί να τροποποιηθεί και «παλιώνει». Οι πληροφορίες βέβαια ενός βιβλίου μπορούν να θεωρηθούν ως ποιο έγκυρες από αυτές του ιντερνέτ.

    Από το βιβλίο στο e-book.
    Τα βιβλία δεν θα χαθούν. Από τότε που εξαπλώθηκε η χρήση των ηλεκτρονικών υπολογιστών, πολλοί ήταν εκείνοι που λέγανε πως τα βιβλία δεν θα ήταν πλέον απαραίτητα (άρα άχρηστα). Για ποιον λόγο να υπάρχουν άλλωστε; Αφού θα μπορούσε κανείς πολύ άνετα να διατηρεί τα έγγραφά του, τα κείμενά του, τις εργασίες του, ακόμα και τα βιβλία του σε ηλεκτρονική μορφή. Τα χρόνια όμως περνούσαν και κανείς δεν έβλεπε ουσιαστικές αλλαγές. Αντίθετα, εξαπλώθηκε η χρήση των εκτυπωτών και πλέον δεν νοείται υπολογιστής γραφείου χωρίς έναν τουλάχιστον εκτυπωτή. Τα βιβλία δεν θα χαθούν. Απλά γιατί τα αγαπάμε. Γιατί τα διαβάζουμε ξαπλωμένοι, καθιστοί, όρθιοι, στο φαγητό, στις διακοπές, ακόμα και στην τουαλέτα(!). Τα βιβλία δεν εκπέμπουν ακτινοβολία και δεν κολλάνε ιούς. Για να τα διαβάσεις δεν χρειάζεται να συνδεθείς με το ίντερνετ και να ψάχνεις με τις ώρες στις σελίδες του διαδικτύου. Και πάνω απ’ όλα, τα βιβλία είναι για άτομα κάθε ηλικίας και κάθε τάξης αφού δεν προϋποθέτουν επαρκή γνώση των ηλεκτρονικών υπολογιστών ούτε και έχουν αυξημένο κόστος. Υπάρχει μόνο μια εκδοχή με αυξημένες πιθανότητες να γίνουν πραγματικότητα τα ηλεκτρονικά βιβλία. Ξέρετε, εκείνα τα μικρά ορθογώνια πράγματα με τις επίπεδες οθόνες… Εδώ το πράγμα αλλάζει. Δεν χρειάζεται να είσαι μπροστά από έναν υπολογιστή. Απλά αγοράζεις την συγκεκριμένη συσκευή και «φορτώνεις» στην μνήμη της βιβλία που σε ενδιαφέρουν. Είναι χιλιάδες φορές καλύτερο από τον υπολογιστή. Έτυχε μάλιστα κάποιες φορές να προσπαθήσω να διαβάσω ηλεκτρονικά βιβλία που τα κατέβασα από το ιντερνέτ. Ήταν κάτι πολύ κουραστικό, τόσο που αναγκάστηκα να τα εκτυπώσω και να κάνω και μια μίνι βιβλιοδεσία. Γι’ αυτό σας λέω. Τα βιβλία δεν θα χαθούν, δεν θα αντικατασταθούν από το ιντερνέτ. Απλά θα αλλάξουν μορφή καθώς η τεχνολογία του 21ου αιώνα θα αντικαταστήσει σταδιακά εκείνη του 15ου.
    Μα τι να συζητάμε τώρα. Υπάρχει κανείς που να διάβασε ένα ολόκληρο βιβλίο από τη οθόνη του υπολογιστή του και να μη χρειάστηκε επίσκεψη στον οφθαλμίατρο μετά; Στο μέλλον βέβαια οι απόγονοί μας μάλλον θα πάψουν να χρησιμοποιούν βιβλία. Και λοιπόν; Μήπως δεν έπρεπε να ανακαλύψουμε και την τυπογραφία και να έχουμε χειρόγραφα βιβλία; Το internet φέρνει μια μικρή επανάσταση κάνοντας το βιβλίο πιο προσιτό στο ευρύ κοινό. Ας σκεφτούμε για παράδειγμα σπάνια βιβλία που έχει σωθεί ένα μόνο αντίτυπό τους σε κάποια μακρινή βιβλιοθήκη. Χάρη στην τεχνολογία είναι προσιτό στον καθένα.!
    Εξαρτάται από τη χρήση του όπως και κάθε καινούρια τεχνολογία. Το internet δεν μπορεί να παραγκωνίσει το βιβλίο, τη σωματική σχέση του ανθρώπου με το βιβλίο, το χαρτί, το ξεφύλλισμα, το άγγιγμα, το ότι το παίρνει στο κρεβάτι του να το διαβάσει.
    Παιδιά αποκλείεται. Την πιπίλα του ηλεκτρονικού βιβλίου την σερβίρανε εδώ και πολλά χρόνια, είχανε δώσει e-books τσάμπα τα περιοδικά, και σήμερα τοe-book έχει παταγώδη αποτυχία εκτός από τις εγκυκλοπαίδειες. Το βιβλίο δεν αντικαθίσταται με τίποτα. Οπτικά η οθόνη κουράζει, απωθεί, το βιβλίο έχει άλλη γλύκα. Η ομορφιά του αντικειμένου, η ευχαρίστηση να το ξεφυλλίζεις, να βλέπεις τα τυπωμένα στοιχεία, ακόμη όπως λέτε και η μυρουδιά του χαρτιού, ή της παλαιότητας και κιτρινίσματος του παλιού βιβλίου. Δεν υπάρχει καμιά τέτοια περίπτωση τουλάχιστον για τα επόμενα 20-30 χρόνια. Το βιβλίο δεν συγκρίνεται σε ευκολία προσβασιμότητας, οπτική, σχεδιασμό, αίσθηση και αυτή την υπέροχη μυρωδιά του χαρτιού. Το βιβλίο ποτέ δεν πεθαίνει…!
    Υπάρχει μια μεγάλη πιθανότητα, πράγματι το ιντερνέτ να αφανίσει τα βιβλιοπωλεία αλλά να μην ξεχνάμε ότι το ιντερνέτ έχει φτιαχτεί για να μας διευκολύνει στις εργασίες μας και να μπορούμε να έχουμε κάτι μια στιγμή που θα έχουμε πρόβλημα στο να μετακινηθούμε και να αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε αλλά όχι να είναι το ίντερνετ η αιτία να μην μπορούμε να αποκτήσουμε αυτό που θέλουμε λόγω ακινησίας!

    H εξέλιξη της γραφής
    Η ανάπτυξη της γραφής έφτασε, θα λέγαμε, σε σημείο αξεπέραστο. Σταδιακά φτάσαμε σ’ αυτό που σήμερα λέγεται ηλεκτρονική γραφή.
    Οι παλαιότερες αναφορές της γραφής λογίζονται γύρω στο 5000 π.Χ.. Ήταν οι αρχαίες γραφές με στυλιζαρισμένες εικόνες που έδειχναν αντικείμενα ή ιδέες, παραδείγματος χάρη ένα πουλί για το πουλί, και άλλα.
    {ιερογλιφικα.jpg}
    Ιερογλυφικά: Γύρω στο 3000 π.Χ. οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ανέπτυξαν την ιερογλυφική γραφή.
    {sfinoidh.gif} Σφηνοειδή γραφή:Στη συνέχεια αυτή η πρωτόγονη γραφή από ιδεογράμματα κατάληξε σε μια σφηνοειδή γραφή τριγωνικών στοιχείων, που χαράσσονταν πάνω σε πηλό.
    {ευραικα.jpg} Εβραϊκά:Με το χρόνο, όμως, σημαντικά βήματα έγιναν στην εξέλιξη της γραφής, όπως η ανάπτυξη ενός συμβόλου που απέδιδε κάθε σύμφωνο και έτσι ο αριθμός των σημείων που έπρεπε κανείς να μάθει, το 1500 π.Χ. μειώθηκε κατά πολύ.
    Έχουμε, για παράδειγμα, την Εβραϊκή γλώσσα που τότε είχε 22 σύμφωνα, δίχως φωνήεντα, (αφού τότε δεν υπήρχαν), και με τον τρόπο αυτό γράφτηκε το μεγαλύτερο μέρος της Παλαιάς Διαθήκης και διαβάζονταν από δεξιά προς αριστερά. Αργότερα τα γράμματα άρχισαν να δηλώνουν και αριθμούς. Αρκετά έγγραφα ήταν γραμμένα σε περγαμηνές ή πάπυρους που εξαιτίας του υγρού εδάφους δεν διασώθηκαν. Όσα όμως γράφηκαν πάνω σε κομμάτια αγγείων, υπάρχουν μέχρι σήμερα.
    Αραμα {αρχαιοελληνικο_αλφάβητο.jpg} ϊκή γραφή: Κατά τον 5ο αιώνα η αραμαϊκή γραφή άρχισε να εξελίσσεται περισσότερο. Χρησιμοποιήθηκε διπλωματικά από την εποχή του Σενναχειρείμ (Ασσύριος βασιλιάς) το 705-681 π.Χ. και το 550 π.Χ. έγινε η επίσημη γλώσσα της Περσικής Αυτοκρατορίας.
    Ελληνική: Η Ελληνική γραφή και γλώσσα, με αλφάβητο ίδιας καταγωγής με το Εβραϊκό, ήταν η διεθνής γλώσσα της Εγγύς Ανατολής και των Μεσογειακών χωρών στους Ρωμαϊκούς χρόνους.
    Τη γλώσσα αυτή διάλεξε ο Θεός για να γράψει εξ ολοκλήρου την Καινή Διαθήκη (το Ευαγγέλιο του Ματθαίου είναι γραμμένο και στην Αραμαϊκή γλώσσα), διότι η Ελληνική μπορούσε να δώσει κάθε σκέψη και έννοια πολύ καλύτερα απ’ ό,τι οι άλλες γλώσσες. (Σαν παρένθεση, λέω ότι, δεν είναι τυχαίο που η γλώσσα μας βάλλεται από κάθε πλευρά).
    {αγια_γραφη.jpg} Η Ιταλία συνέβαλε, με τα Λατινικά της, σημαντικά στη διάδοση του πολιτισμού. Έτσι ήρθε η σειρά του μεγάλου γεγονότος. Το τύπωμα ενός βιβλίου με 42 σειρές, το 1457. Το βιβλίο αυτό ήταν η ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ, το πρώτο τυπωμένο βιβλίο.
    Το τύπωμα αυτό έγινε αιτία να ακολουθήσει ένας πολιτιστικός διαγωνισμός με μεγάλα ονόματα της χαρακτικής και της τυπογραφίας, όπως ο Νίκολας Γιένσον, ο Σβινχαϊμ και Πάναρζ καθώς και αρκετοί Πάπες, κυβερνήτες και άνθρωποι των γραμμάτων.
    Σήμερα τα πράγματα εξελίχθηκαν αλλιώς. Έχουμε την ηλεκτρονική τυπογραφία όπου έθεσε στο περιθώριο την εφεύρεση του Γουτεμβέργιου.

    (view changes)

Sunday, May 4

  1. page Ιστορία της γραφής edited Ιστορία της Γραφής Þ Οι πήλινες πλάκες : ... πήλινες πλάκες χρησιμοποιηθήκαν χρησιμοποιήθηκαν…
    Ιστορία της Γραφής
    Þ Οι πήλινες πλάκες :
    ...
    πήλινες πλάκες χρησιμοποιηθήκανχρησιμοποιήθηκαν κυρίως από
    Οι πήλινες πλάκες ήταν ανθεκτικές στο χρόνο και στις φυσικές καταστροφές αλλά δεν ήταν βολικές στην μετακίνηση έτσι δεν άργησαν να αντικατασταθούν από ένα άλλο υλικό …Τον πάπυρο!
    {πηλινη_πλακα.jpg}
    Πήλινη πλάκα
    Þ Πάπυρος :
    ...
    το 3000 πΧπ.Χ. αλλά επίσης
    Αλλά όπως οι πήλινες πλάκες και ο πάπυρος είχε σημαντικά μειονεκτήματα.
    ...
    μεν ήταν εύκολόςεύκολος στην μετακίνηση
    ...
    ήταν πολύ ευέστητος.ευαίσθητος. Τα μεγάλα
    {papyrow.jpg}
    Πάπυρος
    ...
    Σύμφωνα με αρχαίες μαρτυρίες γινόταν χρήση και επεξεργασία δοράς ζώων για την κατασκευή της . Αρχικά έβγαζαν το λίπος και το σμήγμα ώστε να μείνει μόνο το δέρμα. Έπειτα έβαζαν την δορά σε γαλάκτωμα ασβέστη (για 3 μέρες ) και μετά την έξαναν για να φύγουν υπολείμματα σαρκός. Μετά την λείαιναν και την λεύκαιναν ώστε να πάρει την μορφή που ήθελαν. Η ποιότητά της ήταν ανάλογη με το ζώο. Επιπλέον κοβόταν σε 2 κομμάτια
    Περγαμηνή
    ...
    μια ομάδα συραμμένωνσυρραμένων φύλων ώστε
    ...
    μια ομάδα συραμμένωνσυρραμένων φύλων σε
    {pergamini.jpg}
    Περγαμηνή
    (view changes)
  2. page Ιστορία της γραφής edited ... Πήλινη πλάκα Þ Πάπυρος : ... χρησιμοποιήθηκε από όλοι όλη την κλασσική Αλλά όπως οι π…
    ...
    Πήλινη πλάκα
    Þ Πάπυρος :
    ...
    χρησιμοποιήθηκε από όλοιόλη την κλασσική
    Αλλά όπως οι πήλινες πλάκες και ο πάπυρος είχε σημαντικά μειονεκτήματα.
    Ναι μεν ήταν εύκολός στην μετακίνηση σε σχέση με τις πλάκες αλλά ήταν πολύ ευέστητος. Τα μεγάλα μήκη του έκαναν το δίπλωμα και το ξεδίπλωμα να τον φθείρουν. Ένας εχθρός του ήταν και η υγρασία αλλά και ο σκόρος-ποντίκια που προκαλούσαν φθορές. Έτσι και αυτό το υλικό αντικαταστάθηκε από την περγαμηνή.
    (view changes)

More